Nita Wind (wymbritseradeel, 1933)
Waar leeftijd niet bestaat, waar talent komt bovendrijven, waar een weg begaan wordt naar een eigen stijl. Dus volgde Nita op latere leeftijd de opleiding tekenen en schilderen aan de aki te Enschede. Als kind was zij omringd door water, wind en Friese luchten. Hier ontstond een diepgeworteld gevoel voor verbondenheid met de aarde en alles daaromheen; van een oergevoel, de kosmos en het Ene. In haar werk komt dat tot uiting door eigen landschappen te creëren, waarin menselijke schaduwen verweven zijn. Ze verschijnen en tegelijk zijn ze altijd weer bezig te verdwijnen. Tijdens het schilderen laat Nita zich vaak leiden door kleur, beweging, organische en landschappelijke vormen. Intuïtief en soms ontstaan door toeval; en door dit toe te laten ontstaat de vervreemding, de illusie, het onbekende, de verwondering. De kunst biedt Nita toegang tot een tijdloze ruimte, waar een verslavend verlangen heerst naar nieuwe vergezichten, nieuwe verwondering. De vervreemding heeft plaats gemaakt voor een boeiende eigen stijl.